طبعاً نه ، و تنها پوشش لباس و كلاه و كفش و بالاخره پوشش زينتى بدن از مصاديق « پوشيدنى » است و بس . مسأله‌ى 294 - در هر صورت آن‌چه مسلم است اين است كه بر هر چه زمين يا زمينى است مىتوان سجده كرد ، و آن‌چه به‌طور مسلم استثنا شده خوراكى و پوشاكى است كه خوراكيش چيزى است كه براى خوردن آماده است و يا به‌طور معمول مىتوان آماده‌اش كرد ، و پوشاكيش نيز آن‌چه اكنون و يا در آينده معمولى قابل پوشيدن است ، و فرش و زيلو از تمامى اين پوشيدنىها بيرون است ، و بالاخره « پوشيدنى » چيزى است كه اكنون يا در آينده‌اى معمولى از پوشيدنىهايى معمولى باشد . ولى لباس نايلونى تيره رنگ كه اصلش از نفت است ، چون اكنون پوشيدنى است نمىتوان بر آن سجده كرد ، اما پنبه و پشم و كتان كه هر سه از پوشيدنىهاى معمولى است ، كه يا در حالت فعلى لباس شده‌اش ، و يا در حالت آينده‌ى معموليش بالاخره لباس و پوشش است ، ولى همين سه پوشيدنى در حال يا آينده ، اگر به‌وسيله‌ى خاكستر شدن و يا با تبديل به‌فرش و زيلو شدن به‌كلى از حالت پوشيدنى حال و آينده بيرون رود ، قطعاً داخل « الارض و ما انبتته » است كه از زمين يا آن‌چه از زمين مىرويد مىباشند ، و قطعاً داخل « الملبوس » : پوشيدنى ، نيست . و اگر قير و مانندش در آينده‌اى با وسايلى دور و دراز به‌چهره‌ى نايلون و پوشيدنى تبديل شود ، چون راه پوشيدنى بودنش دراز و با وسائط زيادى است نمىتوان گفت جزء پوشيدنىها است ، و مىتوان بر آن سجده كرد . مسأله‌ى 295 - آن‌چه معمولًا خوردنى يا پوشيدنى است كه معلوم ، ولى آن‌چه معمولًا خوردنى يا پوشيدنى نيست ، و يا در اختصاص حالت مخصوصى هم‌چون بيمارى است مانند گياهانى كه براى مداوا است و نه خوردن معمولى ، ظاهراً اين‌گونه خوردنىها و پوشيدنىهاى غير معمولى از اين استثنا بيرون است و لكن اين‌جا جاى احتياط مستحب است كه در غير حالت ضرورت به‌آن‌ها سجده نكنند . مسأله‌ى 296 - سجده بر مانند برگ مُوى تازه كه احياناً خوردنى است ظاهراً براى